ะไรน่ะ ท่านพี่บาดเจ็บจนเป็นเช่นนี้ หากไม่รักษา กลายเป็นคนพิการแล้วจะทำอย่างไร”
หญิงชราย่อมไม่อยากให้บุตรชายกลายเป็นคนพิการ ทว่าการรักษาครั้งนี้ต้องเสียเงินเท่าไรกัน เมื่อวานพันแผลที่มือข้างหนึ่งให้จ้าวหลานก็เสียไปสองตำลึงเงินแล้ว วันนี้เจ้าใหญ่บาดเจ็บทั้งสองแขน อย่างไรก็ต้องเสียสี่ตำลึงเงินกระมัง สี่ตำลึงเงิน นางต้องเก็บออมไปอีกนานเท่าไร
นางชำเลืองมองไปทางหูเฟิง ในใจเกิดความคิดในทันที รีบร้องไห้กับหัวหน้าหมู่บ้าน พลางกล่าวว่า “หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านก็เห็นแล้ว ว่าเจ้าใหญ่บ้านข้าถูกหูเฟิงตีจนบาดเจ็บ ตอนนี้ต้องรักษาเจ้าใหญ่ เช่นนั้นหูเฟิงก็ต้องเป็นคนจ่ายค่ารักษา ท่านต้องให้ความยุติธรรมกับพวกข้านะ”
หัวหน้าหมู่บ้านเสมองหูเฟิง “เจ้าตีเจ้าใหญ่จนบาดเจ็บหรือ”
หูเฟิงพยักหน้า สีหน้าราบเรียบนัก “ข้าเป็นคนตีเอง ทว่าเขาตีท่านพ่อของข้าจนบาดเจ็บก่อน ข้าก็แค่ฟันต่อฟันเท่านั้น ข้ายังไม่ขอค่ารักษาพ่อข้าจากพวกเขาเลย เช่นนั้นนับว่ายุติธรรมแล้ว ไม่มีผู้ใดติดค้างกัน”
หัวหน้าหมู่บ้านแอบหัวเราะในใจ ทว่าสีหน้ากลับไม่เปลี่ยนแปลงเลยสักนิด เขาทำหน้าบึ้งมองไปทางหญิงชรา “คนสกุลไป๋ของพวกเจ้าเป็นคนตีหูจ่างหลินจนบาดเจ็บหรือ”
หญิงชรากัดฟัน นางส่ายหน้า “ไม่ใช่ พวกข้าไม่ได้ตีหูจ่างหลิน เขาล้มบาดเจ็บเองต่างหาก”
บัดนี้ด้านนอกมีเสียงตะโกนของคนในหมู่บ้านที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพูดว่า “แม่เฒ่า เจ้าพูดอะไรก็ให้มีความรู้สึกผิดช
