บรรพบุรุษของบรรพบุรุษอย่างนั้นหรือเจียงสวินกับท่านผู้บรรลุแห่งคุนหลุนเฝ้ามองเจียงฉางเซิงกลายเป็นประกายแสงสีทองลัดฟ้าหายไปจากผืนป่าอย่างรวดเร็ว พวกเขาต่างนิ่งงันประหนึ่งถูกสายฟ้าฟาดท่านผู้บรรลุแห่งคุนหลุนได้สติกลับมาก่อน เขาถามอย่างระมัดระวัง “ท่านพ่อ ข้าไม่ได้ฟังผิดใช่หรือไม่ เขาบอกว่าเป็นบรรพบุรุษของบรรพบุรุษของพวกเรา แล้วเขาเป็นใครกันแน่เล่า”เจียงสวินนึกถึงนามมรรคาจารย์ก่อนเข้าไปในสายเลือดจักรพรรดิ เขาไม่เคยรู้จักนามของมรรคาจารย์ แต่หลังจากเข้าไปอยู่ในสายเลือดจักรพรรดิเขาก็ได้รู้ประวัติศาสตร์ของเผ่าเจียงมากมาย ในนั้นหนีไม่พ้นนามมรรคาจารย์นามนี้มรรคาจารย์คือผู้บุกเบิกวิถีเซียน แล้วก็เพราะเผ่าเจียงเป็นสายเลือดของมรรคาจารย์ พวกเขาจึงขยายอำนาจจนรุ่งโรจน์“อดีต ปัจจุบัน อนาคต…”เจียงสวินเอ่ยกับตนเอง สามคำที่เขาเอ่ยออกมาทำให้ท่านผู้บรรลุแห่งคุนหลุนเปลี่ยนสีหน้าหรือว่าจะเป็นท่านผู้สูงส่งที่ไม่รู้ว่ามีตัวตนอยู่หรือไม่คนนั้นจริงๆ…ตอนยังเล็กเจียงฉางเซิงเดินทางมากับเจียงซาน เขาจดจำเส้นทางที่เดินทางมาได้ เขาจึงเหาะไปตามเส้นทางในความทรงจำเพื่อจบกรรมที่พันผูกไว้กับบิดามารดาของร่างนี้แล้วค่อยกลับไปหล
