จั่วต้าเหนียนกับซุนโหย่ว ทั้งสองตัวสั่นเพราะความหนาว
หลังจากแปะยันต์เรียบร้อยแล้ว อาจารย์เห็นทั้งคู่ยังตัวสั่นไม่หยุด จึงกล่าวขึ้นว่า “เอาล่ะ ต่อจากนี้ไม่มีอะไรให้พวกคุณทำแล้ว ไปพักรอข่าวในอาคารก็พอ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันกับศิษย์ก็แล้วกัน”
พูดจบ จั่วต้าเหนียนก็พยักหน้าพลางพูดด้วยเสียงสั่นเครือ “ดี…ดีครับ…”
“อาจารย์ซ่ง อาจารย์เสี่ยวเจียง งั้น…งั้นฝากด้วยนะครับ ประธานจั่ว เราไปรอข้างในกัน… หนาวจริงๆ”
ว่าจบ ทั้งสองคนพากันเดินกลับไปทางอาคาร
หวังเหมิ่ง หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยพยักหน้าให้ผมกับอาจารย์ แล้วเดินตามไปด้วย
ในที่สุด ตรงนี้ก็เหลือเพียงผมกับอาจารย์สองคน
ผมหันไปมองจั่วต้าเหนียนกับซุนโหย่วที่ถึงกับเดินตัวสั่น แล้วเอ่ยถามอาจารย์เสียงเบา “อาจารย์ ไอเย็นรอบๆ นี้หนักก็จริง แต่ยังไงตอนนี้ก็หน้าร้อน พวกเขาไม่น่าจะหนาวขนาดนั้นนี่ หรือว่าเป็นเพราะยันต์ที่เราติดอยู่?”
ผมยังพูดไม่ทันจบ อาจารย์ก็หันมามองผมด้วยแววตาลึกซึ้ง
“สายตาไม่เลวนี่นา มองออกได้ขนาดนี้เลยเหรอ ยันต์ที่พวกเราใช้ไม่ใช่ยันต์ตัวแทนธรรมดา จะว่าไปแล้ว มันคือเวอร์ชันอัปเกรดของยันต์ตัวแทน เรียกว่า ‘ยันต์แทนชะตา’ จะเหม