หลังจากเข้ามาอาศัยในโลกของเผ่าเจียง ชีวิตของเจียงฉางเซิงก็กลับไปแห้งแล้งอีกครั้ง เขาไม่แวะไปหาเจียงสวินในทันที แต่ฝึกวิชากายทองคงกระพันกำเนิดจักรวาลต่อเขาค้นพบเรื่องที่ยอดเยี่ยมเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือถึงเขาจะไม่ได้อยู่ในร่างต้นของตน แต่ความทรงจำยังอยู่ นั่นหมายความว่า สิ่งที่เขาเรียนรู้จนแตกฉาน สิ่งที่เขาฝึกปรือและประสบการณ์ที่เขาสั่งสมที่นี่เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง หาใช่ความคิดเพ้อเจ้อกล่าวจากบางแง่มุม นี่ก็นับเป็นโชควาสนาอย่างหนึ่งเขาได้มาศึกษาวิชาในห้วงมิติเวลาอื่น เมื่อนำประสบการณ์ที่สั่งสมกลับไปโลกแห่งความเป็นจริงแล้วฝึกฝนซ้ำอีกครั้ง ย่อมลงแรงครึ่งเดียวได้ผลลัพธ์เป็นเท่าทวีเรื่องนี้ทำให้เขาเข้าใจสิ่งที่ท่านผู้บรรลุแห่งคุนหลุนพูดเกี่ยวกับมรรคาจารย์มากขึ้นมาอีกหน่อยอวตารไปอยู่ในอดีต ปัจจุบันและอนาคต นี่มิใช่วิธีการฝึกบำเพ็ญอย่างหนึ่งหรือไรวิธีฝึกบำเพ็ญที่เป็นอิสระอย่างแท้จริง ปราศจากขีดจำกัดทั้งปวงรวมถึงกาลเวลาด้วยเจียงฉางเซิงฝึกบำเพ็ญวิชากายทองคงกระพันกำเนิดจักรวาลไปพลางก็ครุ่นคิดเรื่องนี้ไปด้วยวันเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า ทุกเดือนจะมีคนส่งทรัพยากรวิเศษแห่งฟ้าดินฤทธิ์ร้อนที่จำเป็นสำหรับเคล็ดวิชากาย
