ลี่ยนไปแล้ว เขาเริ่มคุ้นชินกับชีวิตเช่นนี้ วันทั้งวันคอยเฝ้ามองเจ้าเด็กน้อยคนนี้แม้ต้องเผชิญความยากลำบากอยู่บ้าง แต่มันก็สนุกและมีสีสันมากกว่าวันเวลาก่อนหน้านี้เขาหัวเราะก็จริง แต่ใจกลับกำลังคิดเรื่องวิถีเซียนอยู่วิถีเซียนเข้าฝันมาชี้แนะเจียงอี้อย่างนั้นหรือมหัศจรรย์ถึงเพียงนั้นเชียวเฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์ไม่อาจเข้าใจได้ ที่แห่งนี้คือมหาสมุทรเชื่อมอนธการเชียวนะ พลังของวิถีเซียนจะเข้ามายุ่งถึงในมหาสมุทรเชื่อมอนธการได้อย่างไรกันเขาถอนหายใจอย่างทึ่งๆ ดูท่ามรรคาจารย์จะแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว“เฒ่าลี้ลับ หากกลืนกินพลังโชคชะตาจะช่วยให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นหรือไม่” จู่ๆ เจียงอี้ก็ถามขึ้นมาเฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์ตอบว่า “กลืนกินพลังโชคชะตา ตัวมันเองก็เป็นหนทางที่แข็งแกร่งขึ้นอยู่แล้ว หมื่นสรรพสิ่งต่อสู้ช่วงชิง สิ่งที่ช่วงชิงก็คือพลังแห่งโชคชะตาอย่างไรเล่า”“ข้าหมายถึง หากใช้พลังกลืนกินของข้ากลืนกินพลังแห่งโชคชะตาแล้วเปลี่ยนมาเป็นพลังที่เป็นรูปธรรมเล่า”เจียงอี้ดวงตาวาววับ หลังจากฟังฟ้าดินสรวลเทศนาจบเขาก็สนใจมรรคาแห่งโชคชะตาอย่างยิ่งยวดเฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์ว่าอย่างไม่สบอารมณ์ “เท่านี้พรสวรรค์ของเจ้าก็น่าเหลือเชื่อมากพอแล้
