ไม่มีค่าพอให้คนพูดถึง“ต้องเลื่อนขั้นให้ได้ในเร็ววันแล้ว ตอนนี้มีตัวตนที่มูลค่าสามร้อยสี่สิบสี่แต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์โผล่มา หลังจากนี้จะต้องมีตัวตนที่แข็งแกร่งกว่านี้โผล่มาแน่”เจียงฉางเซิงเตือนให้ตัวเองระวังอยู่เงียบๆ เขาสงสัยใคร่รู้ยิ่งนักว่าแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์สามร้อยสี่สิบสี่แต้มนับว่าเป็นระดับขั้นใดสิบถึงหนึ่งร้อยแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์คือขั้นเทวะหกตัณหา หนึ่งร้อยถึงสองร้อยแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์คือขั้นเทวะเหนือดับสูญ ถ้าเช่นนั้นสองร้อยถึงสามร้อยแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์ก็น่าจะเป็นอีกระดับขั้นหนึ่งเมื่อมีเคล็ดวิชาเทวะยอดมรรคา เจียงฉางเซิงก็มั่นใจว่าเขาจะเลื่อนขั้นได้ในระยะเวลาสั้นๆเขาหลับตาลงแล้วฝึกวิชาต่อ การหลับตาหนนี้ทำให้กาลเวลาผันผ่านไปสองร้อยกว่าปี จนกระทั่งวันหนึ่งเขาลืมตาขึ้นมา ภายในตำหนักไม่เห็นร่างของมู่หลิงลั่วกับไป๋ฉี นั่นก็เพราะว่ามู่หลิงลั่วกำลังผ่านด่านเคราะห์อยู่ขั้นเอกเทวะ!ในที่สุดมู่หลิงลั่วก็บรรลุระดับขั้นนี้แล้วนางก้าวเข้าไปแตะพลังแห่งมหามรรคาแล้ว ทั้งยังมีโอสถกับสมบัติอาคมอยู่เต็มตัว การผ่านด่านเคราะห์จึงไม่มีปัญหา จักรพรรดิสวรรค์เดินทางกลับมาคุ้มกันมารดาของเขาด
