“ฉันไม่ต้องการการชดเชย คนที่นายควรขอโทษไม่ใช่แค่ฉันคนเดียว ฉันคิดว่าเฉินเหยียนเองก็เจ็บปวดไม่ใช่น้อย จู่ ๆ ก็มีชื่ออยู่ในใบทะเบียนสมรสอย่างไม่มีเหตุผล!” เพราะรู้ว่าเฉินเหยียนไม่ได้ชอบเขา ตอนนี้ถึงได้รับไม่ได้
“ใช่ ๆ เธอคงจะเจ็บปวดมาก” เขายังคงขับรถต่อไป
ความเจ็บปวดของเฉินเหยียน แล้วทำไมถึงไม่หย่า!
เธอควรที่จะหย่า แต่กลับไม่ยอม!
คนที่เจ็บปวดที่สุดควรจะเป็นเซี๋ยวเซี๋ยว แต่ยังคงทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าเขา
สุดท้ายทั้งคู่ก็ไปร้านอาหารเพื่อไปดูเซว์มู่กับเฉินเหยียน ตอนที่พวกเขาไปนั้นเซว์มู่ได้มาถึงก่อนแล้ว แต่เฉินเหยียนยังไม่มา
หลังจากนั้นเซว์มู่ก็นั่งลงที่โต๊ะของพวกเขา
“ไม่รังเกียจกันใช่ไหม?” เขายิ้มด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น
“ไม่ค่ะ” หลินจือเซี๋ยวตอบ ไม่ได้สนใจสิ่งนี้ แต่ว่าทำไมเขาถึงได้มานั่งลงข้างเธอ
เธอมองไปที่ฉีเซิ่งเทียนที่อยู่ตรงข้ามพลางหยิบกระเป๋าขึ้นมาเงียบ ๆ ก่อนจะลุกขึ้นมาอย่างเกรงใจและย้ายไปนั่งข้างฉีเซิ่งเทียน
ฉีเซิ่งเทียนรู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก แต่เพราะเธอเดินมานั่งข้างเขา ความโกรธนั้นจึงหายไปทันที เขายิ้มออกมา
