ทันใดนั้นเขาก็คิดถึงคำพูดของเธอเมื่อก่อน ดูจนเบื่อ!
หรือว่าเขาควรที่จะไปเปลี่ยนทรงผมสักหน่อย คิดถึงตอนที่เธอนั้นซื้อเสื้อเชิ้ตสีชมพูลายดอกไม้มาให้ หรือเขาต้องเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวบ้าง?
“ใช่ ฉันสวยขนาดนี้มองยังไงก็ไม่เบื่อ นายเองก็เหมือนกัน แต่ว่าจะไม่เบื่อจริงเหรอ? สุภาษิตเขาว่าระยะห่างนั้นทำให้เกิดความงดงาม” ช่วงนี้เขาโทรเรียกเธอที่ทำงานบ่อยมาก
“ตอนที่พวกเราทำงานกันมีกำแพงกั้น ไม่ไกลพออีกเหรอ? ถ้าเธอคิดว่ามันไกลเกินไปพรุ่งนี้ย้ายโต๊ะทำงานของเธอเข้ามาในห้องทำงานของฉันเลย” จู่ ๆ ความคิดของบิ๊กบอสก็ผุดขึ้นมา คิดว่าไม่เลวเลย อยากจะทำแบบนั้นทันที
“ไม่เอาหรอก! แบบนั้นก็แอบอู้ไม่ได้สิ และยังส่งผลกระทบกับนายอีกต่างหาก!” ตอนที่เธออยู่ไม่ได้เห็นในมุมที่เขาตั้งใจทำงานเท่าไร ดูชักช้าอืดอาด
“เธอสามารถไปอู้ได้ภายใต้สายตาของฉัน จะได้มีเรื่องที่น่าตื่นเต้น” เขาไม่ได้ถือสาถ้าเธอจะกวนเขา
“แบบนั้นไม่เอาหรอก ฉันขอปฏิเสธ!” ทันใดนั้นเธอก็หลับตาลง สีน้ำมันบนตัวของเธอหายไปหมดแล้ว แต่ว่ายังคงได้กลิ่นอยู่บ้าง
