อีกฝ่ายหนึ่งเป็นธุรกิจส่งออกไวน์ไปต่างประเทศ ส่วนทางด้านบริษัทจิ่งเป็นการพัฒนาจากต่างประเทศและนำส่งภายในประเทศ ซึ่งทางด้านอันจวินเซวี่ยนเริ่มต้นธุรกิจด้วยตัวเอง ปัจจุบันที่บริษัทอันพัฒนามาได้ไกลแบบนี้ก็นับว่าเป็นความสามารถของเขาโดยเฉพาะ
คงกล่าวได้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาเลยสักนิด
เขากับอันหยาพั่นทำไมถึงได้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้?
อันหยาพั่นเพิ่งมาอยู่เมือง A ได้ไม่นานเอง พวกเขา….
ช่างเถอะ เรื่องระหว่างพวกเขาไม่ได้เกี่ยวของอะไรกับเธอเลยสักนิด ตัวเองคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก และก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
“โหรวโหรว แค่รายการเดียวเอง ไม่เป็นไรหรอก”
“นายไม่ได้เก็บมาใส่ใจก็ไม่เป็นไร แต่พนักงานคนอื่น ๆ ในบริษัทเป็นกังวล ซึ่งกว่าครึ่งก็ล้วนเป็นเพราะฉันทั้งนั้น มันทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี” เธอคิดอยากจะทำอะไรบางอย่าง แต่ดูเหมือนตัวเองจะไม่มีความสามารถมากพอที่จะทำได้
“ไม่ใช่เพราะเธอหรอก” จิ่งเป่ยเฉินเงยหน้าขึ้นมองเธอ “ไม่อนุญาตให้คิดแบบนั้นนะ เป็นเพราะพวกเขาทำได้ไม่ดีเลยไปโทษเธอต่างหาก”
“อืม ๆ ไม่ใช่เพราะฉัน ไม่ใช่ว่านายเอาแต่เข้าข้างฉันหรอกใช่ไหมเนี่ย!” เห็นแบบนี้แต่จิตใจเธอก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเบา ๆ