“นี่พี่สาว พี่ตัดสินใจที่จะอยู่กับเขาจริง ๆ เหรอ? แม้ว่าเขาจะนอกใจไปแล้ว อีกเก้าเดือนให้หลังเขาก็จะเป็นพ่อของลูกผู้หญิงคนอื่นแล้วนะ พี่ยังคิดจะอยู่กับเขาอีกเหรอ?” อันหยาพั่นลุกขึ้นมามองเธอเช่นเดียวกัน ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริง ๆ แสดงว่าตัวเธอคงรักจิ่งเป่ยเฉินมากแน่ ๆ
ความรู้สึกแบบนั้นแม้แต่ตัวเองก็ไม่กล้าที่จะคิดถึงเลยสักนิด
“ฉันตัดสินใจอะไรไม่จำเป็นต้องบอกเธอหรอก” เธอถือกระเป๋าและเดินหันหลังออกจากร้านไปทันที
หัวใจของเธอไม่ได้กว้างอะไรขนาดนั้น ไม่เลยสักนิดเดียว
เวลาเก้าเดือน ไม่แน่ว่าอาจจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกก็ได้ เพราะงั้นเธอเลยตัดสินใจและคิดไม่ได้ว่าพอถึงตอนนั้นแล้วจะเป็นยังไง
ถ้าเกิดว่าตัวเขานั้นถูกปรักปรำขึ้นมาจะทำยังไง?
แต่ก่อนหน้านั้นไม่ใช่ว่าเขาเคยถูกปรักปรำมาก่อนอย่างนั้นเหรอ?
เธอเองก็ไม่คิดอยากจะให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก
เมื่อกลับไปยังห้องทำงาน หลินจือเซี๋ยวก็รีบมาที่ห้องทำงานของเธอทันที ก่อนจะมองเธอด้วยความกังวล “โหรวโหรว เธอไม่สบายหรือเปล่า เธอออกไปพบใครมา? ทำไมสีหน้าดูไม่ดีแบบนั้น?”
