บริษัทจิ่งเป็นยักษ์ใหญ่ เป็นหัวเรือของอุตสาหกรรมด้านไวน์มาโดยตลอด แม้ว่ารายการนี้จะไม่ทำให้สกุลจิ่งต้องสูญเสียสถานะสักเท่าไร แต่สำหรับบริษัทจิ่งแล้วนี่ถือเป็นเรื่องใหญ่มาก
เห็นได้ชัดว่ามีบางคนที่ไม่ได้นำเรื่องนี้มาไว้ในใจเท่าไร
เธอเฝ้ามองดูจิ่งเป่ยเฉินที่อยู่ตรงข้าม สายตาของเขาหยุดอยู่ที่หน้าท้องน้อยที่แบนราบของเธอ คิ้วอันหล่อเหลาของเขาขมวดขึ้นราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
“นายจำเป็นต้องเซ็นหรือเปล่า? ฉันเข้ามาตั้งห้านาทีแล้วนะ!” สายตาของเขาเอาแต่จ้องหน้าท้องเธออยู่ได้ ไม่เคยละสายตาจากเธอไปเลยสักนิด
“โหรวโหรว เธอรู้สึกไม่สบายบ้างหรือเปล่า? คิดอยากจะอ้วกบ้างไหม?” ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาเธอ
ปกติแล้ว มันน่าจะ……
ทำไมเธอถึงไม่มีอะไรตอบสนองเลยสักนิด
“ประธานจิ่ง ถ้าหากคุณคิดอยากจะทดสอบเมล็ดพันธุ์ที่คุณหว่านไว้เดือนที่แล้วละก็ คงต้องแสดงความเสียใจกับคุณด้วยที่ไม่มีการตั้งท้องเกิดขึ้น!” เธอเองก็ยังคิดว่าตัวเองจะท้องเหมือนกัน
ถ้าหากกาแฟไม่ได้ดื่ม อยู่บ้านก็ได้แต่ซื้อรองเท้าส้นสูงไว้ซะเยอะ น่าเสียดายที่ไม่ได้ลองใส่เลยสักนิด!
เธอจะทำอะไรได้อีกกันถ้าหากท้อง
