ป็นฆาตกร เพื่อมาทำลายชีวิตของฉันในตอนนี้งั้นเหรอ?”
จะไม่บอกว่าใครใส่ร้ายเธอ เห็นชัดเจนกันขนาดนี้ คนโง่เท่านั้นแหละที่มองไม่ออก!
เธอจะไปเอาโพแทสเซียมไซยาไนด์มาจากไหน?
เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะเตรียมแผนพวกนี้ด้วยซ้ำ!
จิ่งเป่ยเฉินเหลือบไปมองเธอ โหรวโหรวของเขาพูดถูก โหรวโหรวของเขาจะไปฆ่าคนได้ยังไง และสำหรับเขาแล้วผู้หญิงคนนั้นไม่มีความหมายอะไรเลยสักนิดเดียว
มีคำถามเพิ่มเติมในตอนหลัง แต่ว่าในสถานการณ์ตอนนั้นไม่พบร่องรอยของอันโหรว คนอื่น ๆ ในกองถ่ายก็ไม่เห็นอันโหรวให้ขวดน้ำเหอเหมียว แม้ว่ารอยนิ้วมือบนขวดน้ำจะเป็นของเธอ แต่ก็ไม่สามารถเป็นหลักฐานได้ทั้งหมด
สุดท้ายก็ต้องปล่อยให้เธอกลับไป
เธอและจิ่งเป่ยเฉินเดินออกจากสถานีตำรวจ เหล่านักข่าวต่างรุมล้อมรออยู่ด้านนอกเพื่อถ่ายรูปพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง
จิ่งเป่ยเฉินโอบเธอเดินออกไปอย่างหนาแน่น เผชิญหน้ากับนักข่าวสื่อต่าง ๆ ที่ถามคำถามพวกเขาเกี่ยวกับเหอเหมียวอย่างเย็นชา
สายตามองไปที่ชายด้านข้างที่ดูเหมือนจะระเบิดลง อันโหรวยิ้มพลางเอ่ย “ในเเมื่อฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ได้ก็แสดงว่าสบายดี ไม่มีอะไร ไม่ใช่ฆาตกร ส่วนรายละเอียดคดีนั้นยังไม่สามารถเปิดเผยได้”
ถ้าตำรวจต้องกา
