แล้วที่เธอไม่โดนใครโยนความผิดมาให้แบบนี้
ถ้ามีละก็ ในหัวของเธอตอนนี้คิดถึงแต่เย่มู่เหยียนที่เจอในกองถ่ายละครวันนั้น แต่ว่าวันนั้นพวกเขาไปโรงพยาบาล เย่มู่เหยียนเองก็ดูใจกว้างมากเกินไปจริง ๆ ทั้งยังไม่ต้องการให้จิ่งเป่ยเฉินรับผิดชอบอะไรด้วย
ถ้าความรู้สึกผิดที่ทำไปนั้นจอมปลอม งั้นเรื่องเหอเหมียวก็อาจจะเกี่ยวข้องกับเธอ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ แผนการนั้น…..คงจะลึกซึ้งเกินไป
“โหรวโหรว คนที่เธอคิดไว้ก็อาจจะใช่” เธอน่าจะพอจินตนาการออก
“เป็นเธอจริงเหรอ? ทำให้ฉันเข้าคุก ให้มีชื่อว่าเป็นฆาตกร หลังจากนั้นจะได้สามารถให้ลูกในท้องของเธอนั้นแทรกแซงเข้ามาได้งั้นเหรอ? เป็นแผนการที่ดีจริง ๆ จำไว้ว่าทำดีกับหยางหยางและหน่วนหน่วนไว้หน่อย!” เธอยิ้มตอบ
“เรื่องที่เธอกังวลมันจะไม่เกิดขึ้นแน่นอน ฉันไม่มีทางเกี่ยวข้องกับเธอ” เขาวางแผนที่จะส่งเย่มู่เหยียนออกไป
ไม่ว่าพวกเขาจะมีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่ แต่หากอยู่ที่นี่ต่อก็นับว่าอันตรายอยู่ดี
“อืม ไม่เกี่ยวข้องกัน” สีหน้าของเธอนั้นดำดิ่งลง ไม่รู้ว่าจะตอบกลับอย่างไร
ตลอดเส้นทางไปบริษัทจิ่ง พนักงานที่เดินผ่านไปมามองเธอด้วยความตกใจ แต่ว่าจิ่งเป่ยเฉินกลับเหลือบมองพวกเขาเหล่านั้นอย่า
