“ไม่เป็นอะไร พักผ่อนไปก็พอ พยายามอย่าให้มีรอยแผลนะ!” เธอไม่มีคำปลอบใจอื่นให้ ก่อนจะอยู่สักพักและออกไป
ตอนบ่ายเธอกลับมาทำงานที่บริษัทต่อ เธอไม่ได้รอจิ่งเป่ยเฉิน แต่กลับรอจนตำรวจมาหาเธอ
“สวัสดีครับ คุณคือคุณอันโหรวใช่ไหมครับ?”
“ใช่ค่ะ ขอโทษนะคะ พวกคุณคือ…..” ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ทำอะไรผิดใช่ไหม!
“ตอนนี้มีคดีฆาตกรรมและคุณคือผู้ต้องสงสัย รบกวนคุณให้ความร่วมมือกับเราไปสอบปากคำหน่อยนะครับ” เธอที่ยังไม่ทันได้ตอบอะไรก็ถูกพวกเขาจับกุมไป
“ฆาตกรรมอะไร? ใครตายงั้นเหรอ?” เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย แล้วจะไปฆาตกรรมใครได้ยังไง!
“เหอเหมียว” ตำรวจพูดโดยไร้สีหน้า
เหอเหมียวตายแล้วเหรอ?
แต่ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอสักหน่อย!
วันนี้เธอยังไม่ได้ไปไหน จะเอาเวลาไหนไปฆ่าคน!
กุญแจมือที่เย็นเฉียบถูกสวมใส่ข้อมือของเธอ ฉีเซิ่งเทียนและหลินจือเซี๋ยวเห็นแบบนั้นก็ตกใจ
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น? นายเป็นตำรวจที่ไหนกัน ทำไมถึงได้มาจับกุมแบบนี้!” ฉีเซิ่งเทียนขวางพวกเขาเอาไว้ “รีบปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!”
“ผู้จัดการฉี พวกเราต้องทำตามหน้าที่ ถ้าหากไม่ใช่คุณอันที่ลงมือฆ่า พวกเราก็จะปล่อยตัวเธอทันที” ตำรวจตอบ
