อันโหรวไม่รู้เลยว่าหลังจากนี้ถ้าหากคลอดออกมาแล้วเป็นลูกของจิ่งเป่ยเฉิน เธอควรจะรู้สึกยังไงดี
หรือตอนนี้ในที่สุดเธอก็เข้าใจความรู้สึกที่หลอกเขาว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูกของเขา หัวใจของเขานั้นคงรู้สึกเจ็บปวดและสิ้นหวังน่าดู
ไม่คิดอยากจะให้เด็กคนนั้นเกิดมา แต่สุดท้ายถ้าเด็กคนนั้นเป็นลูกและเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของคนที่เธอรักที่สุด เธอควรจะทำยังไง?
เธอทำไม่ได้แน่ถ้าจะไม่ให้เด็กเกิดมา เพราะถึงอย่างไรเด็กคนนั้นก็ไร้เดียงสาและเป็นผู้บริสุทธิ์
จิ่งเป่ยเฉินยังอดทนกับเธอได้ แค่ ‘มี’ ลูกกับคนอื่น แค่นี้ทำไมเธอจะทนไม่ได้กัน?
แต่ความโศกเศร้าในใจก็ใช่ว่าจะขจัดออกไปได้
เธอเศร้ามาก เศร้ามากจริง ๆ ความรู้สึกที่หดหู่แบบนี้บางครั้งมันก็ทำให้เธอรู้สึกหายใจลำบาก
ผู้ชายที่อยู่ด้านข้างสบตามองหน้าเธอ ก็พลันเห็นเธอกำลังหลับตาและพิงไหล่ของเขาเพื่อแสร้งนอนหลับ เธอจะได้ไม่เห็นหน้าเขา
แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าแค่การแสร้งหลับจะกลายเป็นหลับจริง ๆ เข้า สุดท้ายก็ถูกอุ้มพาไปยังห้องพักผ่อนของเขา
เธอหลับลึกมาก เมื่อเธอตื่นขึ้นก็รู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยและไม่ค่อยสบายตัวเท่าไร
