“หลังแต่งงานถ้านอกใจละก็ คนที่ฉันแต่งงานด้วยคงไม่ใช่นายแน่ ๆ ฉันเองก็จะนอกใจเหมือนกับนายบ้าง” ฉีเซิ่งเทียนได้ยินก็รีบดึงเธอเข้ามาใกล้ ๆ ก่อนจะผลักเธอให้ล้มลงบนเตียง
หลินจือเซี๋ยวไม่ได้ขัดขืนอะไรอีก ก่อนจะล้มลงไปสู่เตียงตามแรงของเขา
“นายนี่มัน!” เธอเอามือมาปิดที่หน้าอกของตัวเอง มองดูใบหน้าที่หื่นกระหายของเขา
ฉีเซิ่งเทียนตอนนี้กำลังกดตัวเธอเอาไว้ ก่อนจะค่อย ๆ เอามือของเขาดึงมือเธอออก “เซี๋ยวเซี๋ยว เธอไม่โกรธแล้วใช่ไหม?”
“นายไม่เห็นฉันร้องไห้หรือไง? ถ้าบอกว่าโกรธก็กลายเป็นไม่โกรธอย่างนั้นเหรอ นายคิดว่าตัวเองจะดีใจมากขนาดนั้นเลยหรือไง!”
เมื่อมองดูเส้นแดง ๆ ในดวงตาของเธอ หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความทุกข์ใจ “เซี๋ยวเซี๋ยว ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะทำให้เธอมีความสุขในแบบของฉันเองดีไหม? เพราะงั้นเธออยากเริ่มจากตรงไหนดี?”
หลินจือเซี๋ยวเบิกตากว้าง ตรรกะแบบไหนกันแน่?
“ฉีเซิ่งเทียน ฉันไม่เอา นายเป็นแบบนี้ฉันยิ่งโกรธนะ อย่าแตะต้องฉัน!” น่าสงสารที่มือของเธอนั้นถูกเขาจับไว้ เธอทำได้แค่ส่ายหน้าไปมาเท่านั้น
