“เย่มู่เหยียน? พวกเขาไปอยู่ด้วยกันตั้งแต่เมื่อไหร่? พวกเขาอยู่ด้วยกันได้ยังไง! บิ๊กบอสกับเธอไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลยนะ!” หลินจือเซี๋ยวยิ่งคิดยิ่งกังวล ทำไมถึงรู้สึกว ว่ามันดูเป็นไปไม่ได้เลย!
“ฉันเองก็รู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย ในชีวิตคนเรามักจะมีเรื่องที่เซอร์ไพรส์ตลอดเวลา” อันโหรวทำอะไรไม่ถูก ได้แต่อธิบายให้หลินจือเซี๋ยวฟัง
“เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนนะ!” หลินจือเซี๋ยวตัดบทเธอ “ในคืนนั้นเธอบอกว่าบิ๊กบอสอยู่อีกที่หนึ่ง แต่สุดท้ายถูกฉีเซิ่งเทียนพาไปที่โรงแรมนั่วเทียนเหรอ?”
อันโหรวพยักหน้า
“ไอ้เวรนั่น! เขาบอกว่าบิ๊กบอสดื่มจนเมาแล้วพักผ่อนอยู่ที่โรงแรมใกล้ ๆ ไม่อยากให้เธอรู้ เพราะเธอกำลังฟื้นฟูร่างกายอยู่!” หลินจือเซี๋ยวร้องไห้เพราะรู้สึกว่าตัวเองโง่เขลา
เธอควรจะบอกโหรวโหรว ตอนนั้นจะได้เจอไปเลย
“โหรวโหรว ฉันขอโทษเธอนะ คืนนั้นฉีเซิ่งเทียนมาที่บ้านของฉัน ฉันเห็นว่าเขาหาโทรศัพท์บิ๊กบอส ฉันเองก็ไม่รู้!” เธอผิดไปแล้ว เรื่องของบิ๊กบอสทำไมเธอถึงไม่บอกโหรวโหรวน นะ!
“ไม่เป็นไร ฉันรู้เรื่องหมดแล้ว” เธอรู้แล้ว เพราะงั้นเรื่องก่อนหน้านี้ก็ไร้ความหมาย
