“ฉันไม่ได้เจอเขา! เขาเองก็คงรู้สึกละอายใจต่อฉัน ที่รัก ความผิดพลาดไม่ใช่เรื่องน่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการไม่แก้ไข ถูกไหม?” เธอเป็นผู้หญิงเองก็กำจัดมันออกไปแล้ว ทำ ำไมเขายังไม่กำจัดปมนี้ออกไปอีก?
จิ่งเป่ยเฉินขมวดคิ้วขึ้น ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “แล้วถ้าเขาไม่เปลี่ยน?”
“ถังซั่วเป็นคนยังไงนายรู้ดีกว่าฉันอยู่แล้ว แล้วยิ่งเป็นแบบนี้!” เธอปล่อยคางเขาด้วยความโกรธเล็กน้อยและพยายามดิ้นรนออกจากตัวเขา
บิ๊กบอสจะปล่อยเธอออกจากอ้อมกอดที่แน่นหนาได้ยังไง
เป็นเพราะว่าพี่น้องอย่างถังซั่ว เพราะงั้นเลยโกรธอย่างมาก
ทรยศต่อความไว้ใจ นับประสาอะไรกับผู้ชายที่ลงมือกับพี่สะใภ้ของตัวเองได้ ต้องเป็นคนยังไง?
“ไม่เป็นแบบนี้แล้วทำยังไง ฉันเชิญเขาไปกินข้าวและไปดื่มเป็นเพื่อนเขาดีไหม?” จิ่งเป่ยเฉินหยอกล้อ แต่ใบหน้ากลับไร้ซึ่งรอยยิ้ม
“ถ้านายยอมแบบนั้นก็เป็นทางเลือกที่ดี ไม่ก็ให้เขาเฮฮาหัวเราะกินข้าวและดื่มไปกับนายก็ได้ ยื่นมือไป ไม่ตีคนที่ยิ้มอยู่ รู้เรื่องหรือเปล่า?” เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย และหวังว ว่าพวกเขาจะคืนดีกัน
ทางด้านนั้นเองก็ไม่ได้เจอเธอเลย ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสร้างสันติได้
