“ไปรับสายเลย จะได้รู้ว่ามีเรื่องอะไร พวกเราค่อยทำต่อก็ได้” อีกอย่างตอนนี้บรรยากาศเริ่มหมดลงแล้ว ความอยากที่ขาดหายไปนาน ตอนนี้มันกลับหายไปเพราะเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้ งแบบนี้
เหตุการณ์ในวันนี้เตือนให้บิ๊กบอสรับรู้ว่าหลังจากนี้เมื่อใดที่เขาอยู่กับโหรวโหรวควรปิดเสียงโทรศัพท์เอาไว้ จะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกเป็นอันขาด
แน่นอนว่าเขาไม่คิดอยากจะฝากสิ่งที่ตัวเองปรารถนาไว้ในสายโทรศัพท์แต่อย่างใด เมื่ออยู่กับโหรวโหรวสิ่งที่ตัวเองปรารถนามีแค่โหรวโหรวก็พอแล้ว
จิ่งเป่ยเฉินอุ้มเธอขึ้นก่อนจะโยกตัวเองไปที่ข้าง ๆ เตียง ตอนนี้คิดอยากจะเข้าไปหาเธอด้วยซ้ำ อีกอย่างหนึ่งเขาก็สามารถรับโทรศัพท์และทำไปด้วยได้ สำหรับตัวเขาไม่ยากเลย!
เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก็เห็นชื่อของฉีเซิ่งเทียน ในใจเขาเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร
อันโหรวมองดูท่าทางของเขา หรือว่าตัวเองจะฟังสายไม่ได้กัน?
เธอบีบแขนของเขา “ยังทับตัวฉันแบบนี้มันหนักนะ! นายก็ลุกขึ้นออกไปคุยไกล ๆ ก็ได้ไป!”
“โหรวโหรว ฉันหนักงั้นเหรอ?”
“หนักจะตายแล้ว! รีบปล่อยเลย!” เธอพยายามดิ้นตัวออกและก็แอบได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่ดังผ่านหูของเธอ
