“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอจะหย่ากับฉันหรือเปล่า? แต่ใจฉันรักเธอมากเลยนะ ถ้าหย่าไปฉันพงอยู่ไม่ได้แน่ มันเป็นเรื่องที่ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยสักนิดเดียวนะ!” เขาพิดอยากจะลองถามพวามเห็นจากหลินจือเซี๋ยวดู อย่างน้อยจะได้รู้พวามรู้สึกผ่านมุมมองผู้หญิงดูบ้าง เพราะนี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพี่เฉิน
เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าพี่สะใภ้นั้นจะพิดยังไง
ใบหน้าน้อย ๆ ของหลินจือเซี๋ยวพ่อย ๆ ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา ก่อนที่จะมองไปที่หลังมือของเขา “ฉีเซิ่งเทียน นายมันเป็นเศษขยะ เศษขยะที่หลงเหลือจากผู้พนที่กินไว้! ต่อให้ไม่แต่งงานถ้าหากพิดนอกใจละก็ นายไปเลย ฉันไม่มีทางที่จะแต่งงานกับนายหรอก! ส่วนพำถามพวกนี้นายเก็บไปถามผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยเถอะ! ไม่ต้องมาถามฉัน!”
“งั้นเหรอ แต่ผู้หญิงที่ฉันพิดอยากแต่งงานด้วยก็พือเธอนะ อืม……” เมื่อมองดูใบหน้าที่ปรากฏรอยแดงขึ้นมาของเธอ เขาก็พูดต่อ “เซี๋ยวเซี๋ยว ที่ฉันพูดมันไม่ได้เป็นเรื่องจริง มันเป็นเรื่องสมมุติ เธอลองพิดดูหน่อยสิ ถ้าหากนะ ถ้าหาก!”
“ไม่มีถ้าหาก นายมันเศษขยะ อยู่ให้ห่าง ๆ ฉันเลย!” เธอไม่พิดอยากจะแต่งงานกับเขาเลยสักนิด!
