ตอนที่ 467 ให้อภัยพวกเขา
“ฉันรู้แล้วว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้นคือใคร” แต่ตัวเธอเองไม่สามารถให้อภัยถังซือเถียนได้ แม้กระทั่งถังซั่วเอง เธอจะขอร้องให้จิ่งเป่ยเฉินยกโทษให้พวกเขาได้ยังไง!
จิ่งเป่ยเฉินหรี่ตาลงและรู้สึกเจ็บปวด “โหรวโหรว เป็นเพราะฉันดูแลเธอไม่ดีเอง”
เขาควรที่อยู่เคียงข้างเธอ
“นายดูแลฉันดีมากแล้ว เป็นฉันที่ผิดเอง ลูกน้อย….คงไม่มีวาสนากับพวกเรา” เธอพูดไปก็คัดจมูกไป ภายในใจนั้นปวดร้าวเป็นอย่างมาก
ตั้งชื่อลูกไว้แล้วเรียบร้อย เธอยังไม่ทันได้ออกแบบสร้อยข้อมือ ห้องทารกน้อยก็เตรียมเอาไว้หมดแล้ว เธอเตรียมพร้อมที่จะคอยดูแลเขาอยู่บ้าน แต่ว่าลูกกลับไม่อยู่ด้วยกันแล้ว
“นอนเถอะ! เธออยากจะมีลูก เดี๋ยวเธอก็สมปรารถนาตามหวังแน่นอน”
อันโหรวพูดไม่ออก เมื่อได้ยินเสียงจากเหนือหัวของเธอ แต่ทำไมจู่ ๆ ถึงสวนทางกัน เห็นได้ชัดว่าเมื่อก่อนเขาไม่ต้องการลูกฝาแฝด ทำไมตอนนี้ถึงอยากมีแล้ว?
“ปล่อยไปตามธรรมชาติเถอะ!” ความต้องการของเขาค่อนข้างสูง จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่างเปล่า
“อืม…” กระซิบข้างหูของเธอ “เมื่อไหร่จะปล่อยไปตามธรรมชาติ?”
“……”
