ระหว่างที่บรรพจารย์ยุทธ์นิพพานนึกทึ่งอยู่ในใจ ผู้ศรัทธาครึ่งหนึ่งในมหาพิภพจิตจรก็กำลังทึ่งอยู่เช่นเดียวกันผู้ศรัทธาครึ่งหนึ่งในนี้ยังไม่เคยฟังมรรคาจารย์เทศนาสั่งสอนวิชา ดังนั้นพวกเขาย่อมไม่เคยเห็นผู้คนมากมายถึงเพียงนี้ผู้ศรัทธาจำนวนมหาศาลเช่นนี้มารวมตัวกัน ไม่ว่าผู้บำเพ็ญระดับขั้นใดก็ล้วนขนหัวลุกจักรพรรดิสวรรค์ผู้บรรลุขั้นเอกเทวะแล้วยืนอยู่รวมกับเทพเซียนทั้งหลาย เซียนจากแต่ละสถานที่ล้วนเข้ามาแสดงความยินดีกับเขา ระหว่างสิบปีที่ผ่านมาจักรพรรดิสวรรค์อยู่ในช่วงทำให้พลังขั้นใหม่เสถียร เขาจึงไม่พบผู้ใดทั้งสิ้น ด้วยเหตุนี้เทพเซียนทั้งหลายจึงเพิ่งมีโอกาสแสดงความยินดีกับเขาเป็นหนแรก“ฝ่าบาท ขั้นเอกเทวะให้ความรู้สึกเช่นไรพ่ะย่ะค่ะ เทียบเท่ากับระดับขั้นใดของวิถียุทธ์หรือ”หลี่ว์เสินโจวถามอย่างสงสัยใคร่รู้ สัญชาตญาณบอกเขาว่า เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจักรพรรดิสวรรค์อีกต่อไปแล้วสิบปีที่ผ่านมา หัวใจของเขาอัดแน่นด้วยห้วงอารมณ์อันหลากหลายคราแรกที่เขาพบจักรพรรดิสวรรค์ จักรพรรดิสวรรค์อ่อนแอยิ่งนัก ยามนั้นในใจเขารู้สึกเหมือนตนเองมองดูจักรพรรดิสวรรค์จากเบื้องบนแต่แล้ว…เขาก็เห็นจักรพรรดิสวรรค์แซงหน้าตนไปกับตาตนเองมาบัดน
