็นภาพในชาติก่อน ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดอาจารย์ถึงเลือกเขา การเอาใจใส่ที่ก้าวข้ามความตาย ก้าวข้ามสังสารวัฏเช่นนี้ทำให้เขาซาบซึ้งอย่างยิ่งแต่ก็ทำให้เขาสับสนอย่างยิ่งเช่นเดียวกันเขาสมควรจะตอบแทนอย่างไรดีเล่าแค่เป็นผู้นำเซียนพิภพให้ดีเพียงเท่านั้นหรือเขาอยากนั่งลงสนทนากับอาจารย์ดีๆ สักหนยิ่งนัก แต่เขาก็ไม่รู้ว่าควรจะเผชิญหน้ากับอาจารย์อย่างไรการเทศนาสั่งสอนหนนี้…ระหว่างที่มหาเซียนวั่งเฉินเหม่อลอย เสียงระฆังก็ดังขึ้นมหาพิภพจิตจรที่ส่งเสียงเอะอะเจี๊ยวจ๊าวเงียบสงัดในพริบตาผู้ศรัทธาที่เหาะอยู่กลางอากาศทั้งหลายทยอยร่อนลงมาบนพื้น ทุกคนล้วนลงไปนั่งขัดสมาธิ ฝ่ายผู้ศรัทธาที่มิอาจกลายร่างเป็นมนุษย์ก็หมอบอยู่บนพื้น ทุกตนมองบนท้องนภาอย่างกระตือรือร้นทะเลเมฆของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแยกออก บัลลังก์เทพสูงใหญ่ค้ำฟ้าองค์หนึ่งปรากฏขึ้น แสงรัศมีเจ็ดสีสาดส่องฟ้าดิน จากนั้นร่างของมรรคาจารย์ก็ปรากฏตัวท่ามกลางแสงเจิดจรัส ภาพนั้นช่างชวนให้ตื่นตะลึงนัก“คารวะมรรคาจารย์!”ไม่รู้ว่าผู้ใดเอ่ยนำขึ้นมา แต่จากนั้นผู้ศรัทธาก็พากันคารวะมรรคาจารย์ ใครจริงจังสุดโต่งหน่อยก็ถึงกับโขกศีรษะกับพื้น ตื่นเต้นจนมิอาจควบคุมตนเอ
