ตอนที่ 454 เกินไปแล้ว
นี่มันมากเกินไปแล้วจริง ๆ
ฉีเซิ่งเทียนได้ยินเสียงที่ดังออกมาจากข้างใน ก็รู้ได้ว่าเธอนั้นอยู่ข้างในบ้าน แต่ไม่ยอมเปิดประตูให้เขา
ไม่เปิดประตูแบบนี้ แล้วจะพูดให้รู้เรื่องยังไง!
การหลบหนีไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาอะไรเลยด้วยซ้ำ
ถึงแม้ว่าเสียงทีวีจะดังมากขึ้น แต่เธอก็ยังได้ยินเสียงของฉีเซิ่งเทียนอย่างชัดเจนอยู่ดี แต่แล้วทันใดนั้นก็ไม่มีเสียงใด ๆ เล็ดลอดเข้ามา
หลินจือเซี๋ยวถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดเขาก็ไปแล้วสินะ
ไม่ช้าเธอก็เอนตัวพิงโซฟา พร้อมกับกินมันฝรั่งทอด ฟังเสียงทีวีดังขนาดนี้ หนวกหูไปหน่อยหรือเปล่า?
งั้นเธอก็เบาเสียงลงหน่อยดีกว่า
ไม่ช้าเธอก็ลดเสียงทีวีเบาลงมาหน่อย ค่อยรู้สึกโลกนี้สดชื่นขึ้นเยอะ
นี่แหละรสชาติของชีวิต!
การไม่มีฉีเซิ่งเทียนมารบกวนแบบนี้ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย
เวลาดี ๆ สวยงามแบบนี้จะไปมัวคิดถึงเขาทำไมกัน!
เธอกัดมันฝรั่งทอดไปเรื่อย ๆ สักพักหนึ่งก็ได้ยินเสียงดังที่ชั้นบน เธอเงยหน้าขึ้นไปมอง รู้สึกชั้นบนจะไม่มีใครอยู่นะ!