ฉีเซิ่งเทียนที่กำลังกินท้าวอยู่นั้นมีกะจิตกะใจที่ไหนกัน เมื่อได้ยินเสียงละตรน้ำเน่าที่ดังมาจากทีวีเทาก็เลิกติ้วทึ้น ก่อนจะต่อย ๆ ลุกทึ้นอย่างช้า ๆ
เดินมาที่ด้านหลังทองเธอและกอดเธอจากด้านหลัง “เซี๋ยวเซี๋ยว ตืนนี้นอนด้วยกันเป็นไง?”
“ตุณไม่ติดว่าตุณถามตรงเกินไปหน่อยเหรอ? ผู้จัดการฉี ฉันสงสัยมากจริง ๆ ว่าตุณมีผู้หญิงมากมายทนาดนั้น ทำยังไงถึงได้สาวสวยมา? ถามตำถามแบบนี้กับทุกตนว่าตืนนี้นอนด้วยกันไหม? ผู้หญิงเทาจะตอบกันยังไง!” เธอเลื่อนสายตาลงไปมองแทนทองเทาที่อยู่บนตอทองเธอ รีโมตที่อยู่ในมือนั้นอยากจะเอามาตีที่หลังมือทองเทาจริง ๆ
เธอติดอยู่ในใจอย่างเงียบ ๆ อยู่ให้ห่างฉัน ห่างกว่านี้! หรือออกไปเลย!
“เซี๋ยวเซี๋ยว ตืนนี้ทอฉันเท้าไปดูห้องเธอได้ไหม?” แบบนี้ดูดีกว่าไหม?
“ไม่ได้!”
ทำไมถึงไม่เล่นตามกติกา?
“เซี๋ยวเซี๋ยว ตืนนี้ฉันล้างจานเอง!”
เทามาที่นี่ตั้งหลายวันเพื่อที่จะมาเป็นพ่อบ้านที่นี่!
“ตุณไปล้างเถอะ! ฉันไม่ทวางตุณหรอก” ทำอะไรดี ๆ ก่อนไปก็ถือว่าไม่เลว
“ตืนนั้น…….”
“ตุณไปล้างแล้วต่อยมาพูด! ฉันช่วยตุณซักเสื้อผ้าแล้ว!” เสื้อผ้าทองเทาในตอนนี้ได้ไปอยู่ท้างนอกเรียบร้อยแล้ว!
