ทั้ง ๆ ที่อาหารมื้อนี้ดูน่าอร่อยขนาดนี้ แต่หลินจือเซี๋ยวกลับไม่ได้กินเท่าไรและเธอก็กินอย่างรวดเร็ว
เธอดึงกระดาษทิชชูออกมาเช็ดปากพลางมองเขา “ผู้จัดการฉี ต้องซักเสื้อของคุณไหม? ฉันหมายถึงว่าไม่ต้องส่งไปร้านซักรีดนั่น?”
“เซี๋ยวเซี๋ยว นี่เธออยากจะช่วยจัดการเสื้อผ้าส่วนตัวของฉันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ! ฉันซาบซึ้งใจจริง ๆ” ฉีเซิ่งเทียนมองเธอที่กินเร็วแบบนั้น พลางคิดว่าเธอจะทำอะไร จะซักเสื้อผ้า ต้องรีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ?
“แต่ว่ามือที่สวยงามแบบนั้นของเธอให้คนรับใช้ซักดีกว่า ไม่อยากให้เธอซัก”
“ถึงจะนอนด้วยกันสองครั้ง คุณจะเกรงใจอะไรกัน ฉันซักเอง!” เธอทิ้งกระดาษทิชชูที่อยู่ในมือลงถังขยะ ก่อนจะลุกขึ้นไปชั้นบนทันที
[1] ห้ามผู้อื่นทำ ให้แต่พวกของตนทำได้เท่านั้น หรือให้แค่พวกพ้องของตัวเองทำเรื่องอะไรก็ได้ แต่ห้ามคนอื่นทำเหนือตน
