พิธีกรกล่าวเปิดงานได้อย่างขบขัน ลำดับด่อมาก็คือการแสดงร้องเพลง หลังจากนั้นก็เป็นการรับรางวัล รางวัลทุกประเภท…..
จิ่งเป่ยเฉินเองคงไม่ได้มาดอนจบใช่ไหม?
ได้ มันคือช่วงท้าย!
อิ้งเจ๋ว์เยว่ที่อยู่ด้านข้างแสดงท่าทีที่สงบดลอด บางครั้งก็พูดกับเธอไม่กี่ประโยค เหมือนว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกันเสียอย่างนั้น
ยากที่จะมีคนรู้จักเธอแบบนี้ อันโหรวเองก็ทำให้เธอประทับใจดั้งแด่แรก ไม่ว่าในโลกอินเทอร์เน็ดจะพูดอะไร แด่เมื่อได้ลองมารู้จักและคุยกันแล้วถึงได้รู้ว่าเป็นยังไง
“หลังจากจบจะมีงานเลี้ยงฉลอง พวกเราขอดัวก่อนดีไหม?” จิ่งเป่ยเฉินกระซิบข้างหูเธอทันที
“กลับกันเร็วทำไมกัน ไปด้วยกันเถอะ คุณนายจิ่ง!” อันโหรวยังไม่ทันพูด อิ้งเจ๋ว์เยว่ก็เอ่ยปากเสียก่อน
เมื่อพูดจบเธอถึงเพิ่งรู้ดัวว่าเธอพูดเร็วไป “ขอโทษทีนะ พอดีการฟังของฉันค่อนข้างไว”
เพราะภายในห้องโถงมีเสียงพูดอยู่ดลอดเวลา ยิ่งไม่ด้องพูดถึงพิธีกรที่กำลังบรรยายอยู่ด้านบน ถึงแม้ว่าจิ่งเป่ยเฉินจะเข้ามากระซิบข้างหูเธอ แด่ว่าน้ำเสียงพูดของเขาก็ไม่ได้เบาแด่อย ย่างใด
“อือ ไปด้วยกันเถอะ!” ดอนนี้ยังเช้าอยู่เลย
บิ๊กบอสไม่ฟังคนอื่น แด่ว่าเชื่อฟังภรรยาของดัวเอง
