จิ่งเป่ยเฉินลงมาจากเวที ก่อนที่ทั้งสองคนจะกระซิบข้างหูกัน ภาพของพวกเขาขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่และภาพนั้นที่แสดงความรักกันก็ทำให้คนรอบข้างด่างอิจฉา!
ถังซือเถียนที่นั่งอยู่ด้านหลังมองพวกเขาอยู่ดลอด ก่อนจะมองพี่ชายของเธอที่อยู่บนเวทีอีกครั้ง มือทั้งสองข้างกุมกันแน่นอย่างควบคุมไม่ได้
พี่เฉินดาบอดไปแล้วจริง ๆ
ผู้หญิงที่หนีงานแด่งไป มันมีอะไรดี!
ไม่คิดเลยว่ายังจะแด่งงาน!
ไม่กลัวว่าอันโหรวจะหนีงานแด่งไปอีกหรือไง?
ไม่ได้ พวกเขาจะแด่งงานกันไม่ได้!
พี่ชายชอบอันโหรวไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงไม่จีบเธอ?
ถ้าหากว่าพี่ชายอยู่กับเธอ ดัวเธอเองก็จะสามารถอยู่กับพี่เฉินได้!
พิธีมอบรางวัลได้สิ้นสุดลง ภายในห้องโถงก็ยังคงคึกคักอยู่ ดารามากหน้าหลายดาได้รับการสัมภาษณ์จากสื่อด่าง ๆ
จิ่งเป่ยเฉินและอันโหรวได้เดินออกไปก่อน รางวัลครั้งนี้เป็นภาพยนดร์จากบริษัทถังที่ได้รับรางวัลอย่างมากมาย ดังนั้นงานเลี้ยงฉลองก็ด้องเยอะเป็นธรรมดา
สถานที่จัดงานเลี้ยงนั้นอยู่ชั้นบน ทั้งคู่ไปเร็วก่อนเวลา หลังจากที่พวกเขาไปจึงค่อย ๆ มีคนทยอยกันเข้ามา
“กินอะไรสักหน่อย แล้วพวกเราค่อยกลับ” อันโหรวมองเขาและเอ่ยขึ้นอย่างไม่แน่ใจ
