อันโหรวสวมชุดสีม่วงกระโปรงยาวอ่อน ๆ เธอแต่งหน้าให้เข้ากับแสงแฟลช มันถ่ายออกมาแล้วดูสวยงามมาก ตลอดทางที่เดินไปเธอยิ้มบาง ๆ ให้ราวกับเป็นคนใจกว้าง ท่าทางสงบนิ่งเป็นอย่างม มาก
สมกับเป็นกุลสตรีที่ผู้คนอยากจะเป็น!
ก่อนหน้านั้นท่าทางของคุณหนูคนนี้ยังคงถูกประทับ เมื่อเห็นทั้งสองคนเดินมาด้วยกันก็รู้สึกได้เลยว่าหนึ่งหนุ่มที่ดูหล่อเหลา หนึ่งสาวที่ดูงดงาม ดูแล้วเข้ากันมากจริง ๆ
พวกเขาดูเหมาะสมกันมาก!
ระหว่างทางที่เดินไปก็แจกลายเซ็นไปบ้าง จิ่งเป่ยเฉินมองดูเธอเซ็นชื่อ ก่อนที่เขาจะไปเซ็นข้าง ๆ ลายเซ็นของเธอ
อันโหรวเหลือบมองไปที่เขา คิดอยู่ว่าจำเป็นต้องขนาดนี้ไหม?
ขนาดชื่อยังจำเป็นต้องใกล้ขนาดนั้นด้วยงั้นเหรอ?
พิธีกรถือไมโครโฟนขึ้นมา ก่อนจะมองและคิดอยากจะเอ่ยถาม แต่ก็ถูกสายตาของจิ่งเป่ยเฉินมองกลับจนไม่กล้าเอ่ยแม้แต่คำพูดใด ๆ ออกมา ไม่ช้าเขาก็เดินไปพร้อมกับอันโหรว
แค่แขกรับเชิญที่มอบรางวัล ต้องมีอะไรมากมายขนาดนี้ด้วยงั้นเหรอ!
อันโหรวรู้ดีว่าเขาไม่ชอบ ก่อนจะยิ้มขอโทษขอโพย แล้วพวกเขาทั้งสองคนก็เดินออกไปทันที
