หยางหยางและหน่วนหน่วนที่ไปโรงเรียนมีคนรับใช้ไปรับพวกเขากลับบ้าน นาน ๆ ทีพวกเขาจะไปรับ
เดินมาในโรงเรียนอนุบาลก็ถูกสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่เธอ ซึ่งสำหรับอันโหรวนั้นเธอชินแล้ว
หยางหยางและหน่วนหน่วนเห็นพวกเขาเดินมาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที และแน่นอนว่าหน่วนหน่วนเองก็วิ่งเข้าไปหาพวกเขา ส่วนหยางหยางที่อยู่ด้านหลังก็เดินตามหน่วนหน่วนมาอย่างมั่นคง
อันโหรวจับมือข้างเดียวเดินออกไปด้านนอก บิ๊กบอสเองก็ยืนอยู่ที่ขอบถนน
พ่อจ๋าไม่มีตัวตนอย่างนั้นเหรอ?
หลังจากที่ขึ้นรถไปเด็กน้อยทั้งสองก็นั่งประกบข้างอันโหรวซ้ายขวาและยังเบียดไปถึงด้านหน้าข้างคนขับ
สถานภาพทางครอบครัวดูน่าเป็นห่วง!
“มองอะไร จะให้ฉันขับไหม?” บิ๊กบอสมองไปที่คนขับรถอย่างเย็นชา
เสี่ยวหยางไม่กล้าตอบกลับพลางรีบขับรถไปทันที
บนรถมือน้อย ๆ ของหน่วนหน่วนลูบไปที่ท้องน้อยของเธอ “แม่จ๋า น้องคนเล็กอยู่ในนั้นเป็นเด็กดีไหม?”
“ดีจ้ะ” ตัวเล็กแบบนั้นการเคลื่อนไหวของทารกในท้องยังอีกห่างไกล
“เมื่อก่อนหนูก็เด็กดีแบบนี้ไหมคะ?” หน่วนหน่วนมองเธออย่างสงสัย น้องคนเล็กที่อยู่ในท้องของแม่จ๋าถือเป็นเรื่องอัศจรรย์อย่างมาก!