“อืม” หยางหยางพยักหน้าตอบ
จิ่งเป่ยเฉินแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เขาไม่ได้ต้องการให้ลูกชายมาอยู่เป็นเพื่อน เขาต้องการแค่เธอ!
คำพูดของเธอเมื่อกี้หมายความว่าไง?
คิดจะหนีไปไม่กลับมาอีก?
ไม่ได้ หลังจากนี้จะไปไหนต้องพาเธอไปด้วย
……
หลินจือเซี๋ยวเลิกงานก็เดินทางกลับบ้าน ก่อนจะพบว่าหน้าประตูบ้านมีรถสองคันจอดอยู่ มาที่นี่ทำไมกัน?
มาพลอดรักกันต่อหน้าเธองั้นเหรอ?
เดิมอยากจะขับรถออกไป แต่ว่านี่มันบ้านของเธอไม่ใช่บ้านของคนอื่น คนที่จะต้องออกไปคือพวกเขาทั้งคู่!
ยังไม่ทันจะจอดรถก็เห็นฉีเซิ่งเทียนเดินมา ตามมาด้วยเฉินเหยียนที่มีใบหน้ายิ้มแย้ม
เมื่อเธอลงจากรถก็ถูกฉีเซิ่งเทียนดึงมือไว้ “ปล่อยนะ ฉีเซิ่งเทียน คุณปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
“เสี่ยวเทียนเทียน ทำกับผู้หญิงสวยโหดร้ายแบบนี้ได้ยังไง! อ่อนโยนหน่อยเข้าใจไหม?” เฉินเหยียนพิงรถสปอร์ตสีเหลืองและในมือถือแว่นกันแดด “นายทำแบบนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบหรอกนะ มีแค่ฉันที่รับนายได้ ฉันดูแล้วนายควรยอมรับชะตากรรมตัวเองเถอะ!”
