เมื่อมาถึงภายในห้อง ข้ออ้างต่าง ๆ ที่จะใช้พูดกับพี่เฉินก็คืองานยังทำไม่เสร็จ เมื่อถึงตอนนั้นดูเหมือนแม้แต่เขาเองก็คงช่วยอะไรไม่ได้
“ไม่เอา!” เธอหลบตา ไม่ยอมมองมาที่เขา
ดูเหมือนเขาจะโกรธอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าเขามีสิทธิ์อะไรที่จะมาโกรธแบบนี้?
คนที่ควรจะโกรธน่าจะเป็นเธอมากกว่า เพราะเขาเล่นหลับไปตั้งหนึ่งครั้ง แถมยังทำตัวประกบติดแบบนี้อีก！
ฉีเซิ่งเทียนกำลังจะนั่งยอง ๆ ลงตาม แต่ประตูลิฟต์ก็เปิดออกซะก่อน หลินจือเซี๋ยวรีบลุกขึ้นและวิ่งออกไปข้างนอกทันที
เธอต้องไปหาโหรวโหรว เพื่อซ่อนตัวจากเขา!
วันนี้เธอมาสายนิดหน่อย บางทีโหรวโหรวน่าจะมาแล้ว
เมื่อเธอเข้าไปในห้องทำงานของอันโหรวก็พบว่าไม่มีใครอยู่ที่นั่นเลยสักคน
เธอหันหลังและคิดจะเดินออก แต่ก็ถูกฉีเซิ่งเทียนที่กำลังเดินเข้าขวางทางไว้ เธอแสร้งยิ้มและพูดขึ้น “ประธานฉี ฉันมีงานสำคัญต้องไปหาประธานจิ่งก่อนนะคะ”
“อืม” ฉีเซิ่งเทียนตอบกลับอย่างเรียบเฉย ก่อนจะมองไปที่ห้องทำงานของอันโหรว
อันโหรวเหมือนจะไม่มา บางทีพี่เฉินเองก็น่าจะไม่มา
