การอาบน้ำเย็นเมื่อคืนดูเหมือนว่าจะไม่ได้ไร้ประโยชน์ซะทีเดียว อย่างน้อยก็ทำให้เขารู้ว่าในใจของเซี๋ยวเซี๋ยวยังมีเขาอยู่
“อืม……”
หลินจือเซี๋ยวส่งเสียงครางเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้า ๆ ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองเริ่มปวดคอหน่อย ๆ
การนอนแบบนี้ดูเหมือนไม่ค่อยดีเท่าไร คงไม่ใช่ว่านอนตกหมอนหรอกใช่ไหม?
“ผู้จัดการฉี!”
เมื่อเห็นว่าฉีเซิ่งเทียนกำลังมองเธออยู่นั้น จู่ ๆ เธอก็เผลอตะโกนลั่นออกมาโดยไม่รู้ตัว เธอเอื้อมมือไปแตะที่หน้าผากของเขาทันที ก่อนจะหยิบเครื่องวัดอุณหภูมิที่หัวเตียงขึ้นมา “คุณดีขึ้นแล้วนี่!”
“เซี๋ยวเซี๋ยว เธอรักฉันจริง ๆ” ฉีเซิ่งเทียนหยิบเครื่องวัดอุณหภูมิมาจากมือของเธอ ก่อนจะมองหน้าเธอ
หลินจือเซี๋ยวทำหน้าไร้ซึ่งการแสดงออกใด ๆ ก่อนจะพูดว่า “ผู้จัดการฉี คุณช่วยปล่อยมือฉันก่อนจะได้ไหม ฉันรู้สึกเหมือนว่ามือของตัวเองเลือดเดินไม่ค่อยดี!”
ฉีเซิ่งเทียนได้ยินดังนั้นก็รู้สึกว่าร้ายแรงเสียแล้ว จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้!
เขารีบปล่อยมือเธอทันที “เซี๋ยวเซี๋ยว เมื่อคืนเธอดูแลฉันทั้งคืน ขอบคุณนะ”
