ตอนที่ 432 เพราะนายตาบอด
“ฉันเห็นด้วยตาทั้งสองข้างเลยนะ!” เฉินเหยียนเดินเข้าไปโอบเขา “เป็นยังไงบ้าง? คงไม่ใช่ว่านายทิ้งเด็กน้อยที่น่ารักพวกนั้นเอาไว้แล้วมาหาฉันหรอกนะ!”
ฉีเซิ่งเทียนแทบไม่ได้ชำเหลืองสายตามองไปที่เธอด้วยซ้ำ ก่อนจะพูดไปว่า “เธออยู่ไหน? ทำไมจู่ ๆ ฉันถึงได้มองไม่เห็นกันเนี่ย!”
“ก็เป็นเพราะว่านายตาบอดไง!”
ฉีเซิ่งเทียนหันหน้ามองไปที่เธอ “ฉันตาบอด เพราะงั้นเธอคงไม่ต้องการคนตาบอดหรอกนะ! ขอร้องเถอะ!”
“ขอร้องฉันไปก็ไม่มีประโยชน์ ช่วงเวลานั้นนายเป็นคนทับตัวฉันเอง หนำซ้ำยังบอกว่าจะแต่งงานกับฉัน ตอนนี้มานึกเสียใจทีหลัง ไม่มีทางแล้ว! ของที่ถูกส่งออกไปแล้ว ไม่มีวันกลับคืนม มาได้หรอก!” เฉินเหยียนพาเขาไปที่นั่ง ก่อนจะพานั่งลง
ผู้คนที่อยู่ข้าง ๆ ล้วนเดินจากไป ทำให้พวกเขามีที่ว่างสำหรับนั่ง
เฉินเหยียนวางไพ่ลงและยื่นให้กับฉีเซิ่งเทียน ก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ พร้อมกับเอ่ยถาม “เล่นได้ใช่ไหม?”
“ถ้าฉันช่วยเธอให้ชนะ แล้วฉันจะได้อะไร?”
เฉินเหยียนใช้ศอกแตะไปที่เขาหนึ่งที ก่อนจะพูดว่า “เอาไว้นายชนะให้ได้ก่อนแล้วค่อยพูด!”
