“เสี่ยวเทียนเทียน ที่จริงแล้วฉันเพิ่งมารู้ว่านายหล่อขนาดนี้เลย เป็นรสนิยมที่ฉันชอบด้วยสิ นายคิดว่ายังไง ถ้าหากว่านายจะมาชอบฉันบ้าง!” ตัวของเฉินเหยียนขยับเข้าใกล้เขามาก กขึ้นเรื่อย ๆ
ทันใดนั้นประตูห้องส่วนตัวก็ถูกเปิดออก คนที่อยู่ในห้องต่างก็เงียบลงทันที เสียงรองเท้าส้นสูงค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้
“เสี่ยวเทียนเทียน นายรักฉันไหม?” เฉินเหยียนแทบไม่ได้สนใจคนที่เดินเข้ามา และไม่ได้หวาดกลัวคำพูดที่ชวนตายแบบนั้น
แต่ทว่าฉีเซิ่งเทียนกลับเห็นหลินจือเซี๋ยวเดินเข้ามา ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็ดำดิ่งมืดลง
เห็นได้ชัดว่าเขาขยับตัวออกไป ทำไมเฉินเหยียนถึงได้พยายามเกาะติดเขาอยู่แบบนี้
หลินจือเซี๋ยวเห็นท่าทีแบบนั้นก็คิดอยากจะตะโกนออกมา มีเรื่องอะไรถึงได้เรียกให้เธอมาที่นี่กัน!
แต่เธอนี่โง่เง่าจริง ๆ โง่ถึงขนาดคิดว่าฉีเซิ่งเทียนเมาจนไม่สามารถกลับบ้านได้เลยสักนิด!
ให้ตายสิ เขาเมาขนาดนั้น ทำไมถึงยังส่งข้อความพวกนั้นมาได้อีกกัน!
เธอนี่มันเป็นคนโง่เง่าอันดับหนึ่งของโลกเลยนะจือเซี๋ยว!
