“จะเป็นไปไม่ได้ยังไง เขาไม่ได้พูดกับฉันเรื่องที่นายมีคู่หมั้น ไม่ใช่นายที่รู้คนเดียว ประธานจิ่งพูดต่อหน้าโหรวโหรว น่ากังวลแทนผู้จัดการฉีนะคะ! แม้แต่พี่น้องตัวเองก็ทนดูต่ อไปไม่ได้!”
“ฉัน…” ฉีเซิ่งเทียนมองเธอด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ ไม่นึกเลยว่าเธอยังกล้าหัวเราะแบบนี้!
ถ้าหากไม่ใช่เพราะยังจัดการเฉินเหยียนไม่ได้ เขาคงได้จับตัวเธอมาสั่งสอนที่เตียงไปนานแล้ว
“ผู้จัดการฉีต้องดูแลคู่หมั้นของตัวเองดี ๆ หน่อยนะคะ! เป็นผู้ชายที่ดี!” หลินจือเซี๋ยวหัวเราะออกมาอย่างใจกว้าง เหลือเพียงเงาของเขาที่สง่างาม หลังจากนั้นก็เดินออกไปจากห้องทำงาน นของเขาทันที
ในมือฉีเซิ่งเทียนหยิบบัตรธนาคารบาง ๆ ขึ้นมา อยากโยนทิ้งลงถังขยะจริง ๆ แต่เมื่อคิดถึงว่าเซี๋ยวเซี๋ยวให้มา เขาจะทิ้งไปได้ยังไง?
ยังไงก็เก็บไว้ก่อนดีกว่า!
……
อันโหรวได้รับข่าวว่าชั้นล่างนั้นมีเสียงดังเอะอะโวยวาย เหมือนมีคนมาก่อเรื่อง
