แล้วจุดหมายอยู่ที่ใดจะสำคัญอันใดอีกเล่า”หลินเฮ่าเทียนเอ่ยต่อว่า “แม้จอมเทพจะช่วยเหลือพวกเราไว้ แต่เจ้ารู้สึกหรือไม่ว่ารูปลักษณ์ของจอมเทพผู้นี้เหมือนเคยได้ยินได้ฟังที่ไหนมาก่อน แต่ข้านึกทบทวนเท่าไรก็นึกไม่ออก ข้าคงมิได้คิดไปเองกระมัง”“ในเมื่อคิดไม่ออก เช่นนั้นก็ถือว่าคิดไปเองเสียเถิด”เจียงเจี่ยนตอบกลับมา สายตาของเขายังจ้องไปด้านหน้า ดวงเนตรมหามรรคาบนหน้าผากเผยอเปิด ในลูกนัยน์ตาสะท้อนภาพโลกอีกแห่งหนึ่งหลินเฮ่าเทียนเบ้ปาก เขารู้สึกว่าเจียงเจี่ยนปิดบังอะไรสักอย่างจากเขาอยู่อีกฝั่งหนึ่งเฟิงอวี้ก็กำลังสงสัยใคร่รู้มากเช่นกันแม้เขาจะเดินทางมาถึงทะเลเชื่อมอนธการนานหลายปีแล้ว แต่ใจเขาก็ยังคิดถึงน้องชายน้องสาวบนโลกเทพยุทธ์อันแสนไกลอยู่ หากมีโอกาส เขาก็อยากกลับไปเยี่ยมพวกเขาอีกสักหนเขาเงยหน้ามองด้านหน้า สายตาจับจ้องร่างของเจียงเจี่ยนอย่างไรเขาก็เคยอาศัยอยู่บนโลกคุนหลุน แล้วยังเคยไปเยือนแดนสวรรค์ เคยพบเจียงเจี่ยนมาแล้ว ดังนั้นเขาย่อมรู้ฐานะของเจียงเจี่ยนดีเขาคือทายาทของมรรคาจารย์ แล้วยังเป็นคนจำนวนน้อยนิดที่สนิทชิดเชื้อกับมรรคาจารย์อีกด้วยหากเขาอยากกลับไป มรรคาจารย์ก็คงเป็นหนทางหนึ่งใน
