“พูดอีกครั้งนะคะ! เป่ยเฉินไม่ชอบงานรื่นเริงอะไรแบบนั้น” เธอลุกขึ้นและเดินออกไป ก่อนจะมองไปที่พี่น้องสองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพลางยิ้มให้ “ฉันไปก่อนนะ พวกคุณชอปปิงกันเลย ย หากไม่ไปเดี๋ยวจะมีบางคนโกรธเอานะ”
“กลับดี ๆ นะ” ถังซั่วที่นั่งอยู่ไม่มีทีท่าจะเดินออกไป
อันโหรวและวิเวียนเดินออกไปจากร้านกาแฟอย่างรวดเร็ว เฉาลี่เฟยยังคงนั่งโกรธหน้าบึ้งอยู่ที่เดิมพลางมองไปที่ถังซั่วซึ่งอยู่ตรงข้าม เหมือนว่าเมื่อกี้ตัวเองไม่ได้พูดอะไรไปผิดไ ไปใช่ไหม?
เธอยิ้มพลางหัวเราะออกมา “ประธานถัง มาด้วยกันเถอะ!”
“ค่อยว่ากัน!” เขากับโอวหยางลี่ไม่ได้สนิทกัน ไม่ได้คิดอยากจะไปร่วมฉลองงานวันเกิดของเขาหรอก
ยิ่งไปกว่านั้นผู้ชายที่กำลังจะติดคุก ถ้าหากว่าพวกอันโหรวไปละก็ เขาจะตามไปดูก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร
หลังจากที่เฉาลี่เฟยออกไป พวกเขาก็ยังไม่ได้ออกไป
ถังซือเถียนมองเขาอย่างครุ่นคิด “พี่เหมือนว่าจะมีอะไรอยู่ในใจ”
ถังซั่วลุกขึ้นยืนและเดินออกไป “ไม่มี ไปเถอะ!”
