“อันโหรว นี่เธอไม่ได้ศัลยกรรมมาใช่ไหม? เมื่อก่อนคงจะน่าเกลียดมาก เธอไปศัลยกรรมหมอไหนมา? จิ่งเป่ยเฉินถึง…..” เหอเหมียวมองไปยังคนที่ยืนอยู่ข้างอันโหรว คำพูดของเธอที่ห หลุดออกไปถึงกับต้องรีบกลืนลงไปในลำคอทันที
จิ่งเป่ยเฉิน? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ หนำซ้ำยังโอบกอดอันโหรวไว้อีก ปกป้องกันด้วยท่าทางที่ห่วงใยแบบนั้นคืออะไร
ความสัมพันธ์ของพวกเขานี่?
อันโหรวหนีงานแต่งงานไป เขาไม่รังเกียจงั้นเหรอ?
อันโหรวยังคงอยากหนีไป แต่ว่าเมื่อเธอออกมาเสียงฝีเท้าก็ดังตามมาจากด้านหลังและเสียงตะโกนเรียกชื่อของเธอ เธอจึงหยุดเดินและถูกเขาดึงมาอยู่ในอ้อมแขนของเขา
“ประธานจิ่ง บังเอิญจังเลย! คุณก็อยู่ที่นี่ด้วย” เหอเหมียวมองใบหน้าที่เคร่งขรึมของจิ่งเป่ยเฉิน หัวใจก็พลันเต้นแรงขึ้นมา
ได้เจอจิ่งเป่ยเฉินหลายครั้งแล้ว ทุกครั้งที่ได้เห็นเขาก็รู้สึกว่าเขาช่างใจจืดใจดำ แต่ว่าผู้ชายแบบนี้ไม่ใช่ของเธอ
เธอเพียงแค่มอง ไม่สามารถเล่นกับมันได้!
“เธออยากศัลยกรรม?” จิ่งเป่ยเฉินมองไปที่เธอพลางกวาดตามองด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ “อยากจะศัลยกรรมเหมือนโหรวโหรว?”
