เมื่อตอนเช้ามาถึง เธอตื่นขึ้นมาก็รู้สึกว่ามีคนกำลังนอนอยู่ข้าง ๆ ตัวเธอ ลมหายใจของผู้ชายคนนี้ไหลผ่านมาโดนตัวเธอ เธอจึงลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ ดวงตาของเธอเห็นใบหน้าที่ห หล่อเหลาของจิ่งเป่ยเฉินที่กำลังหลับอยู่
“อุ้ก….” จู่ ๆ เธอก็รู้สึกไม่สบายท้องขึ้นมา ก่อนจะรีบเอนตัวไปด้านข้างเตียงทันที
“ฉันดูน่าขยะแขยงสำหรับเธอขนาดนั้นเลยเหรอ?” เมื่อมองดูเขาแล้วจู่ ๆ ก็เกิดอยากจะอ้วกขึ้นมาแบบนั้น
ถึงแม้จะรู้ว่าตัวเธอตั้งท้องและเกิดอาการแพ้ท้อง แต่แบบนี้เขากลับรู้สึกไม่สบายใจเลยสักนิด ตอนเธออุ้มท้องหยางหยางกับหน่วนหน่วน ตอนนั้นเธอจะแพ้ท้องหนักขนาดไหนกันนะ?
แถมตอนนั้นเขาก็ไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอด้วย!
เขารู้สึกเสียใจมากแค่ไหน เธอจะรับรู้บ้างหรือเปล่า?
เมื่อมองดูแผ่นหลังของเธอ เขาก็ขยับเข้าไปหา พร้อมกับกอดเธอไว้ “โหรวโหรว…..”
“อ้วกก……”
ไม่เป็นธรรมชาติเลย!
ลูกของเธอน่าจะไม่มีอยู่แล้วนี่ ทำไมถึงยังอ้วกอยู่อีก ไม่กี่วันที่ผ่านมาก็แทบไม่มีอาการแพ้ท้อง เมื่อคืนก็แค่อ้วกครั้งเดียว วันนี้ตอนเช้าก็อ้วกอีกแล้ว
