“คุณช่วยเป็นมนุษย์หน่อยจะได้ไหม? ทำตัวเป็นผีอยู่ได้” เขายื่นมือมาทัดผมที่ใบหูของเธอ การเคลื่ อนไหวที่อ่อนโยน “ครั้งแรกเลยนะที่ฉันอ่อนโยนกับผู้หญิงแบบนี้”
“ทำให้ผู้จัดการฉีลำบากใจเปล่า ๆ โดยเฉพาะคนที่ไม่จำเป็นจะต้องอ่อนโยนแบบนี้ ทำเหมือนเมื่อก่อนก็ดีนะค คะ” ในสายตาของเขาเมื่อก่อนเธอก็เป็นแค่หุ่นยนต์คนหนึ่งที่ทำงานใช่ไหม?
“เด็กดี ผู้ใหญ่กำลังเรียนรู้ที่จะปฏิบัติต่อเธออยู่นะ ถ้าไม่รับน้ำใจกัน….” เขากระตุกมุมปากขึ้น “ฉ ฉันจะกินเธอซะ!”
“ไม่เอา! ฉันซาบซึ้งแล้ว ขอบคุณ งั้นตอนนี้ปล่อยฉันได้หรือยัง? ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน” เธอยิ้ม ตอบ
ฉีเซิ่งเทียนก้าวถอยหลังไปสองก้าวและเปิดประตู “ออกไปเถอะ!”
หลินจือเซี๋ยวรีบเดินไปที่โต๊ะและหยิบเอกสารมา ก่อนจะรีบออกไปจากห้องทำงานทันที
หลังจากที่เดินออกมาจากห้องทำงาน เธอก็เดินไปที่ห้องน้ำ
พระเจ้า!
เธอเช็ดมืออย่างไม่ใส่ใจ ทันทีที่เธอออกไปก็เห็นฉีเซิ่งเทียนยืนอยู่ตรงอ่างล้างมือตรงหน้า เขายืดตัว วตรงพลางจับจ้องมองมาที่เธอ “มาแล้วงั้นเหรอ?”
“อืม!” เธอพยักหน้า เธอบอกมาแล้วก็ต้องมา!
“โอ้…….” จู่ ๆ ฉีเซิ่งเทียนเดินมาหนึ่งก้าว “มาแล้วโดยไม่ต้องใช้สิ่งนี้?”
