เดิมทีดวงตาเล็ก ๆ ที่มองเขานั้นปรากฏความหล่อเหลาของเขา หล่อจนไร้ที่ติ
หลินจือเซี๋ยวรู้สึกว่าเธออยากจะบ้าตาย ไม่นึกเลยว่าจะมาคุยเรื่องไร้สาระแบบนี้ในสถานที่ทำงาน
ตอนเช้าควรที่จะทำงานอย่างดีแท้ ๆ
“ผู้จัดการฉี คุณต้องฝึกควบคุมอารมณ์นะ สถานการณ์แบบนี้ถึงจะอยากก็ต้องควบคุมอารมณ์ไว้ อย่างเช่นตอนนี้”
เธอเอียงศีรษะพลางมองไปที่ประตูห้องทำงาน ตอนนี้ดูเหมือนว่าประธานจิ่งกำลังหาตัวเธออยู่!
แต่ถึงแม้จะหาเธอ โทรศัพท์เข้ามาในห้องทำงานเธอก็รับไม่ได้!
“อืม ฉันสามารถควบคุมได้ แต่ฉันกลัวว่าเธอจะควบคุมตัวเองไม่ไ่ด้” ใบหน้าของฉีเซิ่งเทียนเผยรอยยิ้มออกมาและเอนตัวเข้าไปใกล้แก้มของเธอ จ้องมองเธอโดยไม่กะพริบตา “เซี๋ยวเซี๋ยว เธอไม่ต้องควบคุมตัวเองก็ได้นะ”
