เขาไม่ได้วางแผนให้พวกเธอทั้งสองกลับไปกับเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ทันทีที่ลงจากรถอย่างเชื่อฟัง รถสีแดงก็ถูกขับออกไปด้วยความรวดเร็ว
ในรถที่ไม่กลิ่นของผู้หญิงทั้งสองคนนั้นช่างสบายและกว้างขวาง
เขาเอนหลังพิงเบาะและหลับตาลง
“บอสครับไปที่สนามบินหรือว่ากลับบ้านครับ?”
“บ้าน”
“ครับ!”
……
ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่าง ผู้ชายที่ดื่มจนเมานอนอยู่บนเตียงก็ตื่นขึ้นมา
ฉีเซิ่งเทียนที่เพิ่งเดินเข้ามาก็เห็นว่าเขานั้นลืมตาแล้ว และกำลังมองไปรอบ ๆ ห้อง “ไงสหาย ยังอยากจะอ้วกอยู่ไหม?”
ม่านหนิงมองมาที่เขาอย่างงุนงง ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ห้องที่ดูเหมือนจะไม่ใช่บ้านของเขา
เขาจำได้ว่าเมื่อวานอยู่ในงานเลี้ยงแล้วถูกบอกเลิก หลังจากนั้นก็ดื่มจนเมา แล้วก็……….
หลังจากนั้นเขาจำอะไรไม่ได้เลย!
“นายเป็นใคร!”
“ฉันต่างหากที่ต้องถามว่านายเป็นใคร! นายเป็นคนที่บิ๊กบอสสั่งให้ฉันเก็บนายมา” ฉีเซิ่งเทียนก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องพาเขากลับมาด้วย
“บิ๊กบอสของนายเป็นใคร? ปล่อยฉันไป!” ม่านหนิงลุกขึ้นจากเตียงโดยที่รู้สึกว่าร่างกายของตัวเองนั้นไม่สบายตัวเท่าไรนัก
เขายกเสื้อผ้าขึ้นดูไม่นึกเลยว่าจะมีรอยเลือดอยู่บนตัว ไปคลุกตัวที่ไหนมา?
