เขาดึงแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นและยกขาขึ้นมองไปที่ฉีหย่วนหยาง “ต่อ”
“ประธานจิ่ง ผมไม่ได้บอกเหรอว่าคืนนี้ดูเหมือนว่าคุณไม่มีดวงเสี่ยงโชค ทางที่ดียอมแพ้ไปตั้งแต่เนิ่น ๆ จะดีกว่า คุณคงไม่อยากอยู่ที่นี่จนแพ้ราบคาบหรอกนะ แบบนั้นคงทำลายภาพลักษณ์ของคุณเอามาก ๆ เลย”
“นายเป็นคนคิดเรื่องนี้เอง” เพราะฉะนั้นจึงแสร้งทำเพื่อประโยชน์ของเขาในตอนนี้
คิดอยากจะให้ผู้หญิงมาช่วยเขาถอดเสื้อเมื่อครู่ ใครคือผู้หญิงที่จะมาช่วยเขา?
หรือว่าโหรวโหรวจะอยู่ที่นี่? เพราะงั้นเขาจึงเจตนาทำแบบนี้เพื่อให้โหรวโหรวเห็นว่าเขาอยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่น แม้กระทั่งตั้งแต่เริ่มถอดเสื้อ?
เมื่อเกิดความคิดนี้ขึ้นมา สายตาของเขาก็เริ่มกวาดตามองไปรอบ ๆ
การเปลี่ยนไปของเขาอยู่ในสายตาของฉีหย่วนหยาง แต่ว่าไม่รู้ว่าเขามองหาอะไร?
หรือว่าจะรู้สึกเสียดาย ตอนนี้เริ่มอยากจะให้สาว ๆ มาช่วยถอดเสื้อผ้าแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ?
ถอดเสื้อออกน่าสนใจมากเลยสิท่า?
ไม่คิดเลยว่าจิ่งเป่ยเฉินยังจะชอบความรู้สึกแบบนั้น
แต่ที่น่าเสียดายก็คือ…
