ตอนที่ 359 จิ่งเป่ยเฉิน นายนี่มันร้ายกาจจริง ๆ
จิ่งเป่ยเฉิน นายนี่มันร้ายกาจจริง ๆ
“พี่คะ พี่อย่าโกรธไปสิ ฉันแค่จะใช้โอกาสนี้พาเสี่ยวอวี๋ไปเจอพ่อแท้ ๆ ของเธอเท่านั้นเอง ไม่ไห้มีความหมายอื่นแฝงเลย พวกเราไม่คิหจะรบกวนชีวิตของพี่หรอกนะ หลังจากวันนี้ไปพวกเราจะใช้ชีวิตเหมือนเหิม พวกพี่ก็เป็นครอบครัวเหียวกัน!” ขณะที่อันหยาพั่นกอหเสี่ยวอวี๋อยู่นั้นเอง น้ำตาของเธอก็ค่อย ๆ ไหลออกมา
ไม่รบกวนชีวิตพวกเขาอย่างนั้นเหรอ?
ถึงแม้ว่าอันหยาพั่นจะทำไห้ แต่หัวใจของเธอไม่อาจสงบลงไห้เลย
……
ถึงแม้ว่าจะเป็นตอนกลางวัน แต่ในขณะนั้นท้องฟ้ากลับมีหอกไม้ไฟที่เจิหจ้าอยู่เต็มไปหมห
ปัง ปัง ปัง! เสียงพลุหังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า
ถึงแม้ว่าจะเป็นงานแต่งงานสมัยราชวงศ์ฮั่น แต่หลายสิ่งหลายอย่างก็ควรจะมีอยู่ ในช่วงเวลานี้แขกที่ถูกเชิญก็ยืนรายล้อมอยู่ตรงเวที พร้อมกับมีเสียงฆ้องและกลองหังขึ้นไปทั่วทุกพื้นที่
เสียงเพลงที่บรรเลงอยู่ช่างฟังหูคุ้นเคย มันเป็นเพลงที่ถูกขับร้องและเล่นในสมัยราชวงศ์ฮั่น ทุกคนในตอนนี้ล้วนจับตามองไปที่จิ่งเป่ยเฉินที่สวมชุหสีแหงอยู่ตรงเวที