‘พลังแห่งกฎสร้างได้ เช่นนั้นมหามรรคาเล่าสร้างขึ้นมาได้ด้วยหรือไม่’เจียงฉางเซิงจ้องผิงอันที่กำลังฝึกบำเพ็ญ ขณะที่ในสมองเกิดความคิดอันใจกล้าประการหนึ่งในอดีตมหามรรคาทั้งสามพันเคยเป็นสิ่งใดกันหากทุกสิ่งมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ เช่นนั้นจุดเริ่มต้นแห่งมหามรรคาอยู่ที่ใดเจียงฉางเซิงจมลงในห้วงภวังค์แห่งการใคร่ครวญกาลเวลาผ่านไปอีกราวร้อยปี เมื่อมู่หลิงลั่วกับไป๋ฉีกลับมาถึง ผิงอันก็ขออำลาจากไป หลังจากผ่านการฝึกบำเพ็ญในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาก็กลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนเต็มตัวแล้ว อีกทั้งระดับขั้นก็ไม่ต่ำต้อยอีกด้วย“ผิงอันกลับมาแล้ว ข้าเผลอคิดว่าเขาตายไปแล้วเสียอีก”“จะเป็นไปได้อย่างไรเล่า หากเขาตายแล้วจริง พี่ฉางเซิงต้องทำให้เขาได้เกิดใหม่พร้อมกับโชควาสนาดีๆ แล้ว”“สติปัญญาของเขาฟื้นกลับมาเป็นปกติแล้วด้วย รู้สึกเหมือนเป็นอีกคนหนึ่งเลย น่าหลือเชื่อจริงๆ”“สิ่งที่เขาเปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่ที่เจ้ามองเห็นหรอก”มู่หลิงลั่วกล่าวอย่างแฝงความนัย นางสัมผัสพลังแห่งอนันต์ในร่างของผิงอันได้ มันแข็งแกร่งยิ่งนัก แข็งแกร่งกว่าพลังแห่งโชคชะตาที่นางศึกษาอยู่เสียอีกพูดอีกอย่างก็คือพลังของผิงอันแข็งแกร่งกว่าที่มองเห็นจากภายน
