ลูซี่มองไปที่เขาอย่างดุดัน ก่อนจะหันตัวกลับออกไป!
อันโหรวรู้สึกดีใจกับการปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของเขา แต่ว่าสิ่งที่ไม่ดีใจก็คือพวกเขาบอกอย่างชัดเจนว่าคืนนี้พวกเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
หรือว่าเพราะแบบนี้ต้องตามเขากลับไปด้วยเหรอ?
เธอไม่เต็มใจอย่างมาก!
“ขอบคุณนายนะ แต่ว่าฉันอยากกลับไปกับหลินจือเซี๋ยว พวกเราคุยกันแล้วว่าจะไม่เจอกันสุดสัปดาห์!” หลังจากที่ออกไป เธอก็รีบปล่อยมือของเขาทันที
มือของบิ๊กบอสนั้นว่างเปล่า และมองเธอเดินออกไป เหมือนกับว่าหัวใจเขานั้นว่างเปล่า
แสงไฟสลัว ๆ จากบาร์ด้านนอก จิ่งเป่ยเฉินเดินเข้าไปหาเธอทีละก้าว ดวงตาสีดำสนิทนั้นแฝงไปด้วยความโกรธเล็กน้อย และทั่วร่างกายที่ดูเหมือนจะถูกห่อหุ้มด้วยความหนาวเย็น ใบหน้าที่เย็นชา
“ฉีเซิ่งเทียน ปล่อยฉันนะ ปล่อย! ปล่อย!”
จู่ ๆ หลินจือเซี๋ยวก็ตะโกนร้องออกมา เธอหันไปมองด้านหลัง
หลินจือเซี๋ยวถูกอุ้มขึ้นรถและฉีเซิ่งเทียนก็ปิดประตูรถ ก่อนจะอ้อมไปนั่งที่เบาะคนขับและขับรถออกไปทันที
“ที่รัก พวกเราต้องกลับบ้านนะ!” เธอก้าวเดินไปด้านหน้าและดึงเขา
“ได้”
