ถ้าหากหัวใจของพี่โอวหยางไม่ได้อยู่ที่ตัวเธอ หลังจากนี้ก็คงไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน หรือว่าเธอจะต้องเป็นแม่ม่ายตั้งแต่สาว ๆ อย่างนั้นเหรอ?
เธอไม่ยอมให้ถึงวันนั้นหรอก พวกเขาคิดว่าวันนั้นเธอไม่ได้ยินที่พวกเขาคุยกันงั้นเหรอ?
ในสายตาของพวกเขาเธอเป็นแค่เครื่องมือเพื่อคลอดลูกออกมา เธอไม่ทำแบบนั้นแน่ ๆ ใครจะยอมทำก็ทำไป!
“ตอนนี้ลูกไม่อยู่แล้ว…..” จู่ ๆ เธอก็เอ่ยขึ้น
ลูกไม่อยู่แล้วเพราะงั้นพวกเขาก็ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันอีก เธอรู้ดีว่าโอวหยางลี่ไม่ได้อยู่ที่นี่ ซึ่งเธอก็ไม่ได้สนใจ
โลกใบนี้ผู้ชายไม่ได้มีแค่เขาเพียงคนเดียว
เฉาลี่เฟยมองไปที่เธออย่างเย็นชา ก่อนจะหัวเราะออกมา “งั้นเธอก็พักผ่อนเถอะ ฉันไปก่อน!”
เมื่อเธอพูดจบก็ออกไปจากห้องคนไข้ หรือว่าเหอเหมียวคิดว่าหากเธอทำร้ายลูกของโอวหยางแล้วจะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
เธอไม่ใช่คนที่ใจดีแบบนั้นหรอกนะ ในเมื่อเหอเหมียวไร้ซึ่งความปรานี อย่าได้ตำหนิเธอที่ไม่ยุติธรรมก็แล้วกัน
