โอวหยางลี่ได้รับบาดเจ็บอยู่ที่บ้านจึงยังไม่ได้ถูกควบคุมตัวเพื่อไปพิจารณาคดี แต่ว่าการตรวจสอบของรัฐบาลนั้นก็ยังคงไม่หยุดนิ่ง
อันโหรวหยิบเอกสารในมือพลางเดินเข้าไปในห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน ผ่านมาหลายวันแล้ว ลิ้นของเขาจึงหายเป็นปกติแล้ว
หลังจากที่ลิ้นของเขาหายดี บนเตียงก็เริ่มเร่าร้อนขึ้น
เหมือนกับว่าตอนที่ลิ้นเขาบาดเจ็บอยู่ เธอไม่พอใจเขาอย่างนั้น
น่ารังเกียจ!
เมื่อไหร่มอเตอร์เครื่องยนต์นี้จะได้พัก?
เธอต้องเริ่มพิจารณาเรื่องท้องเพื่อพักไปสักหนึ่งปี
บิ๊กบอสเซ็นชื่อลงบนเอกสารอย่างว่องไว ก่อนจะพิงตัวกับเก้าอี้และมองภรรยาของตัวเองที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“สินค้าของโอวหยางกรุ๊ปที่มีเกรดต่ำ เป็นของปลอม คงไม่ได้เป็นฝีมือนายใช่ไหม?” ความจริงแล้วเธออยากจะถาม แต่ว่าไม่มีจังหวะให้เธอได้ถามออกมาเลย
ถึงยังไงก็หาไม่เจอ งั้นก็ถามไปตรง ๆ เลยแล้วกัน
“แม้ว่าจะตรวจสอบเจอที่ห้างสรรพสินค้าเซิ่งจิ่ง แต่ก็ไม่ใช่ฉัน” นั่นเป็นโอวหยางลี่ที่ทำตัวเอง
ที่เธอถามขึ้นมาเป็นเพราะว่าสถานที่ค้นหาเจอนั้น เดิมเป็นห้างสรรพสินค้าที่อยู่ภายใต้บริษัทจิ่ง เธอจึงได้ถามออกมา
เป็นเพราะเรื่องนี้แผนกผู้จัดการบริษัทจิ่งยอมรับการตรวจสอบ
