โอวหยางลี่นั่งตากแดดอยู่ที่สวนหลังบ้าน แสงแดดส่องมาที่ตัวของเขา ทำให้รู้สึกสบายมากขึ้น แต่ถ้าหากอุ่นอีกนิดก็คงจะดีไม่น้อย
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลังเดินเข้ามา เขาก็หลับตาลงทันที
“ลี่เอ๋อร์! แกรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง?” เสียงของเฉาลี่เฟยดังเข้ามาในหูของเขา
“ผมรู้” แม้ว่าเขาจะอยู่แต่ในบ้าน แต่เขาก็ยังติดตามข่าวสารอยู่เสมอ
“หรือว่าแกคิดจะนอนอยู่แต่ในบ้านแบบนี้ไปตลอดโดยไม่สนใจอะไรเลย?” วันนี้ผู้บริหารระดับสูงของโอวหยางกรุ๊ปถูกสอบสวนไปแล้วหลายคน
เหลือเพียงแต่เขาที่ร่างกายยังไม่พร้อม จึงมีแค่คนมาถามไถ่เพียงชั่วคราวเท่านั้น
“ผมไม่ได้บอกว่าจะไม่สนใจ จะรีบร้อนอะไรนักหนา” โอวหยางลี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา “เป็นเพราะจิ่งเป่ยเฉินมายุ่งเรื่องของผม เป็นเพราะบริษัทจิ่งที่ช่วงนี้ไม่ได้เกิดเรื่องขึ้น จุดนี้แม่น่าจะถนัดที่สุดไม่ใช่เหรอ?”
เฉาลี่เฟยมองเขาอย่างเฉยเมย อยากพูดสิ่งสำคัญออกมา เธอรู้สึกอัดอัดขึ้นมาภายในใจ
เป็นเพราะนังผู้หญิงคนนั้นที่ก่อเรื่องทั้งหมดขึ้นมา!
[1] อยู่ในช่วงยากลำบาก ตกนรกทั้งเป็น
